دیوان أمیر المؤمنین - میبدی، حسین بن معین الدین؛ زمانی، مصطفی - الصفحة ١٣٧ - تهيج نفس ناطقه به كسب فضائل
|
خوشحال كسى كه آورد زن به نكاح |
باشند انيس هم به آئين صلاح |
|
|
در مزرع او دانه خويش افشاند |
پس خواب كند به كام دل تا به صباح |
|
اندرز به امام حسين ٧ ٤٣٧- براى تو لازم است به پدر و مادر هر دو نيكى كنى. به خويشاوندان محبت و به بيگانگان لطف نمائى.
٤٣٨- فقط با پارساى پاكسرشت كه عفيف و نجيب است و به وعده خود وفا مىكند رفاقت كن.
٤٣٩- آنگاه كه خواستى ازدواج كنى يا پيمان ببندى با مؤدب و جوانمردى كه از دودمان آزادگان و زينتبخش مجالس است معاهده ببند.
|
هركس كه نشانهى سعادت دارد |
با خلق جهان به لطف عادت دارد |
|
|
پيوسته شود رفيق شخصى كه ز بخت |
علم و ادب و نور و عبادت دارد |
|
٤٤٠- مردم را آزار مده! زبانت را حفظ كن. قربانت گردم در محبت به رفيقى كه تو را يارى مىكند رغبت بيشترى داشته باش.
٤٤١- چشم خود را از كار بد ببند و از آزار همسايه پرهيز كن و به خطّ ستايشها و كار خوب پناه ببر.
|
خواهى كه رسد به آسمان پايهى تو |
و ز فيض خدا راست شود پرچم تو |
|
|
بايد كه ز آفتاب فضيلت هر روز |
پرنور شود خانهى همسايه تو |
|
٤٤٢- در هر حادثهاى به خدا تكيه كن تا خدا از چشم حسودان هميشه محفوظت