دیوان أمیر المؤمنین - میبدی، حسین بن معین الدین؛ زمانی، مصطفی - الصفحة ٤٩٣ - مفاخرت به علاقه فاطمه و حسنين

١٨٥٥- جوانمردى كه سواركاران از او فرار مى‌كردند، گويا مى‌ديدند شيرى به آنها حمله‌ور شده است.

١٨٥٦- گاهى شير با شكوه خود از كنام دفاع مى‌كند و درندگان از هيبت او از شر ديگران نجات مى‌يابند.

١٨٥٧- محمّد ٦ نيرومند بود، سينه‌اى قوى داشت، در حمله پيشاهنگ بود، شير بود چه مورد حمله واقع شود و چه حمله كند.

١٨٥٨- جبهه مقدم جنگ بايد بر رسول خدا ٦ آنگاه كه گردن‌ها برافراشته شده و سر يكديگر را مى‌شكنند گريه كند.

١٨٥٩- براى رسول خدا ٦ سواركارانى كه حمله كرده و گرد و خاك همانند ابر پائين به هوا بلند كرده‌اند بايد گريه كنند.

افتخار به محمّد ٦، فاطمه ٣ و حسين ٧‌ ١٨٦٠- من به نعمتى كه خدا از طبقه هفتم آسمان براى من فرستاد و مرا به آن اختصاص داد افتخار مى‌كنم. (اسلام، ذو الفقار يا فاطمه ٣ و محمّد ٦)

١٨٦١- در اطراف ميدان جنگ كسى را همانند من نمى‌يابى. من در إسلام آوردن از ديگران سبقت دارم، آنگاه كه طفل و زيبا بودم به إسلام گرويدم.