دیوان أمیر المؤمنین - میبدی، حسین بن معین الدین؛ زمانی، مصطفی - الصفحة ٤٩٥ - ارشاد به تفويض و توكل به خداوند
١٨٦٢- من به محمّد ٦ نزديكتر از ديگران هستم. اگر كسى هست بيايد و بررسى كند. مرا از علم آن قدر سرشار ساخت كه فقيه گرديدم.
١٨٦٣- افتخار من نسبت به تمام مردم براثر خويشاوندى با رسول خدا ٦ بيشتر است، زيرا پدرزن من و پدر فرزندانش مىباشد. سپس افتخار مىكنم كه رسول خدا ٦ مرا داماد كرد و فاطمه ٣ را به من داد.
|
تا من ز هواى نفس خود دور شدم |
در هر دو جهان چه چشمه نور شدم |
|
|
چون كرد نبى زبان خود در دهنم |
در روى زمين به علم مشهور شدم |
|
١٨٦٤- من از جنگ بدر، آنگاه كه همه مردم حيران بودند امتيازهائى دارم.
در أحد و حنين حملههائى پشت سرهم دارم كه به امتيازها اضافه مىشود.
١٨٦٥- من پرچمدار محمّد ٦ بودم و خيلى خوب از آن نگاهدارى مىكردم. من آن روز عمرو بن عبد ود را به قتل رسانيدم كه تمام مردم سرگردان بودند.
١٨٦٦- آنگاه كه آتش جنگ شعلهور مىگرديد احمد ٦ مرا اعزام مىداشت و آنگاه كه رسول خدا ٦ مطلب علمى و خصوصى براى من مىگفت عرض مىكردم بازهم بگو.
١٨٦٧- من نوشنده جامى هستم كه لذت تمام لذتها در آن است. نعمت خداست چه كسى در دنيا مانند من يافت مىشود؟
|
از گوهر تيغ ما جهان دارد زين |
در ذمه دين حقوق ما باشد دين |
|
|
دادند به ما از مى وحدت جامى |
آن روز كه آمديم از علم به عين |
|