دیوان أمیر المؤمنین - میبدی، حسین بن معین الدین؛ زمانی، مصطفی - الصفحة ٤٤٤ - ابتهال و زارى به درگاه بارى

مناجات با خدا
١٦٦١- اى خداى من تو بخشايشگر و محبت‌كننده‌اى، من هم گناهان فراوان دارم، از اشتباه‌هاى من صرفنظر كن.

١٦٦٢- آى آفريدگار من! به تو گمان خوب دارم، بنابراين اي خداى من! حسن ظنّ مرا نسبت به خود به ثبوت برسان!

١٦٦٣- اى خداى من! مرا عذاب نكن، زيرا من نسبت به آنچه كه از من سرزده اعتراف دارم.

١٦٦٤- غير از اميد من به عفوت كه ببخشى و حسن ظنى كه به تو دارم سرمايه‌ى ديگرى ندارم.

١٦٦٥- چه لغزشهاى زيادى كه در گناهان داشته‌ام و براثر آن انگشتان خود را زير دندان فشار داده و يا به دندان كوبيده‌ام!

١٦٦٦- مردم نسبت بمن خوش‌بين هستند و اگر از گناهان من صرف‌نظر نكنى بدترين مردم خواهم بود.

١٦٦٧- در پيش روى من (قبر) بازداشتگاهى طولانى است كه من بآن دعوت شده‌ام.