دیوان أمیر المؤمنین - میبدی، حسین بن معین الدین؛ زمانی، مصطفی - الصفحة ٤٤٦ - در امر به صبر و شكيبائى

١٦٦٨- (با چنين خطّ سيرى) باز زيبائى دنيا مرا بطور باورنكردنى ديوانه كرده و عمر دنيا را آرزوها بر باد داده است.

١٦٦٩- اگر زهد دنيا را قبول كنم، مردم را فريب داده‌ام.

نصيحت به امام حسين ٧‌ ١٦٧٠- كسى كه خصلت‌هاى شايسته داشته باشد با آداب نيك و خوب زينت يافته است.

١٦٧١- و كسى كه نسبت به مردم كم طمع باشد، لباس‌هاى آسايش و امنيت دنيا را پوشيده است.

١٦٧٢- جوان در طول زندگى خود نمى‌داند با چه حوادثى مواجه خواهد شد.

١٦٧٣- بنابراين، درصورتى كه روزگار با تو ناسازگارى كرد صبر كن و نسبت به خدا هدف و فكر خوب داشته باش (زيرا خدا در حوادث مستقيما دخالت ندارد.)

١٦٧٤- در خانه (محيط) ذلت‌بار توقف مكن، زيرا ذلت، پستى و شكست را همراه دارد.

١٦٧٥- اگر سخاوتمندى نسبت به تو احترام گذاشت، زبانت به شكر باز باشد.