دیوان أمیر المؤمنین - میبدی، حسین بن معین الدین؛ زمانی، مصطفی - الصفحة ٣٧٨ - صفت لشكر ظفر پيكر
|
هركس كه بر اين حال بماند آخر |
از كردهى خود ناب[١] خجالت گيرد |
|
١٤٠٣- با آغوش باز به محمّد ٦ نزديك شدم و پدرت از روى ناچارى بآن حضرت روى آورد، زيرا راه انحراف، راه شماست.
١٤٠٤- محمّد ٦ ديده از جهان فروبست و آنگاه كه در خاك پنهان گرديد شما به روش دودمان خود بازگشتيد، زيرا انحراف شما ريشهدار است.
١٤٠٥- آنگاه كه جنگ چهره درهم كشد و برق آغاز آن بدرخشد،
١٤٠٦- بزودى لشكر و سواركاران به تو حمله كنند و تو روى زمين افتاده و كشته شده باشى.
|
تا چند به مال و جاه مشغول شوى |
خير تو در آن است كه معزول شوى |
|
|
ترسم كه غبار فتنه چون برخيزد |
ناگاه به سعى خويش مقتول شوى |
|
جواب معاويه به امام ٧ ١٤٠٧- يا على ٧ فكر مكن كه من غافل هستم، كوفه را از اسبسوار پر مىسازم.
١٤٠٨- از شتر و سرباز و نيزه و شمشير، امسال و سال ديگر، كوفه را مملو مىگردانم.
پاسخ امام ٧ به جواب معاويه ١٤٠٩- اى معاويه فكر خود را از دست دادهاى و آرزوى باطل در سر
[١]- ناب به معناى دندان است. منظور انگشت زير دندان بگذارد و از خجالت سر به زير گيرد.