دیوان أمیر المؤمنین - میبدی، حسین بن معین الدین؛ زمانی، مصطفی - الصفحة ١٩٧ - قطع رشته امل به تذكار اجل
شادى براى هيچكس دوام ندارد
٦٦٥- تمام آنچه در دنيا
فائده مىنامند وسيله سرگرمى و غرور و شادى است، درصورتىكه شادى براى هيچ خوشحالى
باقى نمىماند.
٦٦٦- به آنان كه ما را فحش مىدهند و سرزنش مىكنند بگو حوادث دنيا در گردش است (هر روز گريبان كسى را مىگيرد.)
|
گردون كه شود چه آسيائى ظاهر |
پيوسته به خون خلق باشد دائر |
|
|
گر خصم تو شد كشته از او شاد مشو |
كين دور تو را هم بكشد در آخر |
|
سود و زيان دنيا
٦٦٧- دنيا براى
عاشقانش غير از رنج چيز ديگرى نيست و كشته دنيا درك نمىكند.
٦٦٨- اگر دنيا به فردى روى آورد دين وى را تحت فشار قرار مىدهد و اگر پشت گردانيد، فقر إنسان را سرگرم مىسازد.
|
اى گشته به جان طالب دنياى دنى |
تا كى شب و روز جان به بيهوده كنى |
|
|
دنيا چه رود تمام فقر است و نياز |
واندم كه كند رو به تو عجب است و منى[١] |
|
گلايه از دنيا
٦٦٩- اى دنيا
نابود شوى، چقدر براى پولدارها تلخى و چقدر به آنان ضرر مىزنى؟!
٦٧٠- هنوز لذت تو را نچشيدهاند كه شر خود را بر سر آنان مىبارى.
[١]- منى بضم ميم: آرزو.