دیوان أمیر المؤمنین - میبدی، حسین بن معین الدین؛ زمانی، مصطفی - الصفحة ١٦٦ - بيان حوادث كه در غزوه احد رو نمود

از حوض‌هاى مرگى كه به دام آن افتاده بودند نجات يابند.

٥٥٩- اين مردان از قبيله فهر بن مالك و شخصيت‌هاى بلندبينى‌[١] بودند.

فرزند و اسلحه هم در اختيار داشتند (با اين همه باز شكست خوردند.)

٥٦٠- احمد ٦ بهترين خلايق خيلى زود با زحمت فراوان ابىّ پسر خلف را در ميان غبار به خاك انداخت.

٥٦١- پرندگان، و كفتارها بر روى او نشسته بودند، بعضى تكه، تكه مى‌بردند و بعضى ديگر، نشسته و مى‌خوردند.

٥٦٢- با اينكه عجيب است كه از ما كشتيد اما آنچه به شهادت رسانديد، به نيكبختى و سعادت كشانديد.

٥٦٣- باغ‌هائى از فردوس پاك مخصوص آنهاست، نه گرما آنها را شكنجه مى‌دهد، نه سرما.

٥٦٤- درود خدا هرچه نام آنان به ميان آيد، بر آنان باد زيرا چه بسيار مراكز خدمتى كه قبل از ميدان جنگ در آن حضور به هم رسانيدند.

[١]- بلندبينى اشاره به شهامت و سخاوت است. مثل دنده‌پهن كه اشاره به نفهم است.

[٢]- طيش: بى‌عقل.