دیوان أمیر المؤمنین - میبدی، حسین بن معین الدین؛ زمانی، مصطفی - الصفحة ١٦٥ - بيان حوادث كه در غزوه احد رو نمود

داستان جنگ احد
٥٥١- اللّه زنده و ازلى است. نيرومند است و تجزيه‌ناپذير و كسى در قدرت خدا سهمى ندارد.

٥٥٢- خداست كه جايگاه كافران را به آنان نشان مى‌دهد و به مؤمنين وعده‌هائى كه داده است انجام مى‌نمايد.

٥٥٣- اگر قدرتى باشد براى ما اندرز است. آيا اميد نيست كه در اشتباه دولت راه صحيح يافت شود.

٥٥٤- خدا كسى كه او را دوست دارد پيروز مى‌گرداند، زيرا پيروزى در دست خداست و به كفّار كيفر مى‌دهد و شكست، زيرا دشمن خدا هستند.

٥٥٥- بى‌پدرشده‌ها اگر از افتخارات خود سخن مى‌گوئيد و از آنان كه در خاك گور قرار گرفته‌اند حرف مى‌زنيد (گوش فرا دهيد.)

٥٥٦- طلحه را كه روى زمين افتاده بود ناديده گرفتيم و شمشيرهاى پهن آتش را ميان ما افروخته بود.

٥٥٧- عثمان پسر طلحه را از سرنيزه‌ها سيراب كرديم. در نتيجه وقتى خبر به همسرش رسيد گريبان خود را پاره‌پاره كرد.

٥٥٨- عثمان در ميان ٩ تن ديگر بميدان آمده بود، وقتى فرار كردند نتوانستند