دیوان أمیر المؤمنین - میبدی، حسین بن معین الدین؛ زمانی، مصطفی - الصفحة ١٦٣ - منع شماتت هند زوجه ابى سفيان

٥٤٥- در جنگ بدر ما أبو جهل، عتبه و وليد را كشتيم.

٥٤٦- بسيارى از بزرگان را بطور دسته‌جمعى بقتل رسانيديم و دختر و پسرها را به غنيمت اسير كرديم.

٥٤٧- آن روز كه شيبه را كشتيم، روى لباس‌هاى او خون بسته و خشكيده قرار گرفت.

٥٤٨- به جهنم كه بدترين خانه‌هاست و نمى‌تواند از آنجا فرار كند فرود آورده شد.

توضيح: در جنگ بدر كه لشكريان إسلام جمعا حدود سيصد نفر بودند، حدود هفتاد نفر از رهبران شرك را كشتند و در همين حدود اسير گرفتند. اسيران با پرداخت پول و آنان كه پول نداشتند هركدام با تعليم دادن به ده طفل مسلمان آزاد شدند.

٥٤٩- كسى كه در جهنم است و نوشيدنى از صديد (خون و آبى كه از سوختن جهنمى‌ها بوجود مى‌آيد) دارد،

٥٥٠- با كسى كه در بهشت، رزق فراوان به وى مى‌رسد، حسرت او را مى‌خورند و مورد احترام بهشتى‌هاست (حمزة كه در بهشت است با خويشاوندانت كه در جهنم هستند) مساوى نيستند.