دیوان أمیر المؤمنین - میبدی، حسین بن معین الدین؛ زمانی، مصطفی - الصفحة ١٥٤ - در مرثيه پدر بزرگوار و ذم قريش

٥٠٣- نه كسى كه بدخواه من است به من زيان مى‌زند و نه كسى كه قبل از من مرده است مرا جاويدان خواهد ساخت.

٥٠٤- من و كسى كه قبل از من مرده است مثل كسى هستيم كه به زيارت دوست مى‌رويم و يا اينكه روز و شب باهم قدم مى‌زنيم.

تولد و مرگ همراه‌اند
٥٠٥- مرگ نه پدر را مى‌گذارد و نه فرزند را. اين راه ادامه دارد تا روى زمين هيچ جاندارى نماند.

٥٠٦- پيامبر إسلام ٦ براى ملت خود جاويد نماند، اگر قبل از محمّد ٦ كسى مانده بود، وى هم مى‌ماند.

٥٠٧- مرگ، ما را هدف گرفته و تيرهاى او خطا نمى‌كند. اگر كسى امروز از تير مرگ نجات يافت، فردا هدف قرار مى‌گيرد.

٥٠٨- براى گريه و ناله در آخر شب بيدار شدم تا براى مرگ پير و رئيس محترم خود زارى كنم.

٥٠٩- براى أبو طالب (پدر على ٧) كه پناهگاه فقيران، خداوند سخاوت و صبر كه نه فرزند ناباب داشت و نه ترسو بود گريه مى‌كنم.

[١]- كلمه درد مثل كلمه گرگ به معناى ته‌نشين، لرد رسوبات ته ظرف است.