دیوان أمیر المؤمنین - میبدی، حسین بن معین الدین؛ زمانی، مصطفی - الصفحة ١٥٦ - مرثيه فاطمه زهرا در وقت حمى
٥١٠- نيرومندى بود كه با مرگ خود شكافى بوجود آورد و بزودى آن شكاف را بنى هاشم مسدود مىسازند.
(يا گريه مىكنم) و يا اينكه مرگ فرا مىرسد و قدرت گريهام تمام مىشود.
|
در ماتم او به چشم من خواب نماند |
در رشتهى جان ناتوان تاب نماند |
|
|
ز ين پيش دو چشم من چه دريا بودى |
وز گريهى بسيار در آن آب نماند |
|
٥١١- قريش از مردن أبو طالب خوشحالى مىكردند. من هيچگاه نديدهام موجود زندهاى جاويد بماند.
٥١٢- طائفه قريش كارهائى را در نظر گرفتهاند كه افكار ناپخته آنان براى ايشان جلوه داده است، درصورتىكه اين كارها بزودى آنان را به انحراف مىكشاند.
٥١٣- تكذيب پيامبر ٦ و قتل وى را در مغز مىپرورانند، مىخواهند به آن حضرت تهمت بزنند و رسالت او را منكر شوند.
|
جمعى كه به عين عقل صاحب نظرند |
با خلق طريق خيرخواهى سپرند |
|
|
و انها كه ز مرگ دشمنان شاد شوند |
گويا ز ممات خويشتن بىخبرند |
|
٥١٤- به خانه خدا سوگند شما رسول خدا ٦ را تكذيب كرديد تا ما به شما بچشانيم سرنيزههاى بلند و شمشيرهاى پهن هندى را.
٥١٥- آنگاه كه ما زره جنگى را بر تن كنيم، از ما كارهائى سرمىزند كه شما را ناراحت سازد.
٥١٦- يا شما ما را نابود مىسازيد و يا اينكه ما نابودتان مىكنيم و يا اينكه تشخيص مىدهيد با عشيره ساختن و صلح كردن به عقل نزديكتر است.[١]
[١]- طائفه بنى هاشم و طائفه قريش از يك عشيره و دودمان بودند.