دیوان أمیر المؤمنین - میبدی، حسین بن معین الدین؛ زمانی، مصطفی - الصفحة ١٣٨ - تهيج نفس ناطقه به كسب فضائل
دارد.
٤٤٣- فقط به خدا تكيه كن و به اميد ديگرى مباش و هيچگاه نعمتهاى خدا را ناديده مگير.
|
چون يافتهاى ز فيض حقّ انعامى |
زنهار منه براى شيطان گامى |
|
|
بىحكم قضا نمىشود اكرامى |
از غير خدا مخواه هرگز كامى |
|
***
|
تا صد غم و رنج را تحمل نكنى |
يك نكتهى تحقيق تأمل نكنى |
|
|
خواهى كه خدا پاس تو دارد همه دم |
بايد كه دمى ترك توكل نكنى |
|
٤٤٤- براى رسيدن به بزرگوارى و پيشى گرفتن از ديگران با بخشش مال و همت شايستگان و پاكسرشتان حركت كن.
٤٤٥- در دنيا ساختمانى را بر اساس ماندن ابدى بنا مگذار، زيرا زنده هيچگاه روى زمين جاويدان نخواهد بود.
٤٤٦- هر دوستى كه با تو براى خدا دوستى نمىكند، او را حراج كن و از دست بده.
|
دنيا چه به كس وفا نخواهد كردن |
خوش نيست براى جمع آن بد كردن |
|
|
هركس كه نه از بهر خدا يار تو شد |
فرض است تو را يارى او ردّ كردن |
|
براى كسب فضائل بكوش
٤٤٧- صاحب
همتى كه خود را براى ظلم راضى نساخت، بزرگوار، خوشنام