دیوان أمیر المؤمنین - میبدی، حسین بن معین الدین؛ زمانی، مصطفی - الصفحة ١١٥ - مدح قبيلهاى چند از عرب

٣٥٧- طائفه ازد بنيانى است كه اگر در مسابقه دويدن شركت كنند پيروز مى‌شوند، اگر پاى شمارش امتيازهاى طائفه‌اى به ميان آيد برنده‌اند و اگر صحبت چيرگى در بين باشد پيروزند.

٣٥٨- در ميدان مقايسه ثروت و نفر برتر از ديگران و در سرزمين صبر، بردبارتر از ديگران هستند. در مسابقه تيراندازى برنده و به هنگام ربودن امتياز، بيش از ديگران امتياز مى‌برند.

٣٥٩- پاك بودند، خدا هم دوستى خود را براى آنان برگزيد در نتيجه پاكى آنان با خوشگذرانى و كارهاى نامناسب آلوده نگرديد.

٣٦٠- طائفه ازد باوقاراند، در مجالس خود، خوش‌اخلاق مى‌باشند، نه نادانى بر آنان فرود مى‌آيد و نه كارى كه دارند فرياد مى‌زنند.

٣٦١- اگر طائفه ازد راضى شوند، باران عطاى ايشان است. به هنگامى كه عصبانى شوند (و در جنگ حمله كنند) شيراز آنان مى‌ترسد.

٣٦٢- به هنگام درخواست از آنان سخاوتمندترين مردم مى‌باشند و به هنگامى كه دلهاى همه براثر دعوت بكار خطرناك مى‌لرزد دلهاى آنان آرامترين دلهاست.

٣٦٣- آنگاه كه طائفه غسان (ازد)[١] با يكديگر نزديك شوند و به تيراندازى بپردازند كدام گروه مى‌تواند در برابر آنان دوام بياورد و شكست نخورد؟!

٣٦٤- خدا پاداش خدمات و عطاهاى آنان را كه در اختيار محمّد ٦ گذاشتند

[١]- غسان اسم چاهى است كه عده‌اى از طائفه ازد كنار آن زندگى مى‌كردند.