إرشاد القلوب ت مسترحمی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١٦٤ - باب چهل و ششم در بيانات امير المؤمنين و ائمه هدى(ع)
شويد براى يك ديگر از خدا طلب آمرزش نمائيد.
و از حضرت امام محمّد باقر ٧ مرويست كه هر كه برود در پى بر آوردن حاجت برادر مؤمن خود خداى عز و جل هفتاد و پنج هزار ملك را امر ميفرمايد كه بر او سايه بيندازيد و هيچ قدمى بر نميدارد مگر آنكه خداوند از براى او حسنه مينويسد و گناهان او را محو ميكند و درجه او را بلند ميگرداند و چون از برآوردن حاجت او فارغ شد ثواب حج و عمره از براى او ثبت ميكند.
و فرمود: حضرت صادق ٧ بر آوردن حاجت برادر مؤمن بهتر است نزد خداوند از ثواب آزاد كردن هزار بنده و هزار نفر اسب سوار كه در راه خدا جهاد كنند.
و فرمود: هر كه بر آورد براى رضاى خداوند حاجتى از برادر مؤمن خود را خداى تعالى هزار هزار حاجت او را بر مىآورد كه يكى از آنها داخل كردن خويشان و برادران و آشنايان و همسايگان او است ببهشت (اگر دشمن اهل بيت : نباشند).
و فرمود: آن حضرت ٧ هر كه بفرياد مؤمن مضطر برسد در وقت گرفتارى او و از غم و اندوه نجاتش دهد و يارى كند او را به برآوردن حاجتش، خداى تعالى مينويسد براى او هفتاد و دو رحمت خود را كه يكى را در دنيا باو ميرساند و بآن امر معيشت او را اصلاح مىآورد و هفتاد و يك آن را ذخيره ميكند از براى روز قيامت و هولهاى آن.
و فرمود: هر مؤمنى كه حزن و اندوه برادر مؤمن خود را كه در تحت فشار زندگى قرار گرفته باشد برطرف كند خداى تعالى حوائج دنيا و آخرت او را بر آورده فرمايد.