إرشاد القلوب ت مسترحمی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٥٧ - باب بيست و نهم در اميدوارى بخدا

از براى آن ميكند، بخدا قسم شيعه ما نيست مگر آن كسى كه از خدا خوف داشته باشد و پرهيز نمايد از حرامها (و آن وقت اميدوار بخدا باشد).

و فرمود كه: جمعى حضور أمير المؤمنين ٧ آمدند و سلام نمودند و عرضكردند ما شيعيان شمائيم! فرمود: نمى‌بينم در شما آثار و سيماى شيعيان، گفتند: آثار و سيماى شيعيان چگونه است؟ فرمود:

صورتهايشان در بيدارى شب (براى عبادت شبانه) زرد است و اشك ديدگانشان جاريست (و از خوف خدا) شكمهايشان به پشت چسبيده، و لبهايشان بدعا باز است، و كمرشان از خوف خدا (براى ركوع و سجود) خميده است، و از خشوعى كه دارند بروى خاك مى‌نشينند.

و مردى بحضرت صادق ٧ عرضكرد: گناه ميكنم و بعد منزجر ميشوم و با اين حالت اميد آمرزش دارم؟ فرمود: اى مرد بترس از خدا و اطاعتش نما آن وقت اميدوار باش، زيرا بهترين مردم آن كسى است كه حسن ظن بخدا داشته باشد و اطاعتش نمايد سپس اميدوار باو باشد، و پيروى كن در اين أمر از رسول خدا ٦ كه آن حضرت بهترين مردم بود از حسن ظن بخدا و خوف از او و اميدواريش بيشتر از همه مردم بود و همانند او بودند ساير انبياء كه هر يك از آنها در زمانشان كسى مانند ايشان نبود در اميدوارى و ترس از خداوند.

و فرمود: حضرت أمير المؤمنين ٧ ببعضى از اصحابشان اگر توانستيد: بسيار خوف از خدا داشته باشيد و هم حسن ظن باو داشته باشيد، جز اين نيست كه حسن ظنّ بنده بخدا بقدر خوف او است از خدا، واگذاريد آمال خود را و جدى و كوشا باشيد در عبادت و ادا نمائيد حق خدا را (بپرستش او) و حقوق مردم را (از واجبات و غيره) بدرستى كه‌