إرشاد القلوب ت مسترحمی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٥٣ - باب بيست و هشتم در ترس از خدا

هزار سال بر آن دميدند تا سفيد شد، باز هزار سال ديگر دميدند تا سياه گرديد و الحال آتش جهنم سياه و تاريك است يا رسول اللَّه ٦ اگر يك سلسله زنجيرهاى آتشين آن كه هفتاد ذرع طول آنست بر بلندترين كوههاى دنيا بگذارند هر آينه از حرارتش كوه آب شود، و اگر قطره‌ئى از آبهاى زقوم و ضريع جهنم بر آبهاى دنيا ريخته شود هر آينه تمامى مردم و حيوانات از تعفن آن بميرند، پس پيغمبر و جبرئيل سخت گريستند از خوف خدا: خطاب رسيد كه شما را ايمن گردانيدم از اينكه گناه كنيد كه مستوجب آتش جهنم شويد و ليكن (مغرور نباشيد بلكه) بايد هميشه از من خائف باشيد.

آيات در باره خوف از خدا در قرآن بسيار است مانند وَ خافُونِ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ‌[١] از من بترسيد اگر اهل ايمان هستيد، و مانند:

فَإِيَّايَ فَارْهَبُونِ‌[٢] و از (عذاب قهر) من بترسيد.

و همچنين در مدح قومى فرموده: يَخافُونَ رَبَّهُمْ مِنْ فَوْقِهِمْ‌[٣] از خدا كه فوق همه آنها است ميترسند.

و ميفرمايد: وَ لِمَنْ خافَ مَقامَ رَبِّهِ جَنَّتانِ‌[٤] و براى آنكه از مقام قهر و كبريائى خدا بترسد دو بهشت خواهد بود (بهشتى در دنيا و بهشتى در آخرت).

و فرموده: وَ أَمَّا مَنْ خافَ مَقامَ رَبِّهِ وَ نَهَى النَّفْسَ عَنِ الْهَوى‌ فَإِنَّ الْجَنَّةَ هِيَ الْمَأْوى‌[٥] هر كه از پروردگار خود بترسد و خود را از هوى و هوس باز دارد بهشت مأوى و منزلگاه او است.

[١]. ١٧٠- آل عمران

[٢]. ٥٤- النحل

[٣]. ٥٣- النحل

[٤]. ٤٧- الرحمن

[٥]. ٤١- النازعات