إرشاد القلوب ت مسترحمی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٥٢ - باب بيست و هشتم در ترس از خدا

از او سلب شود پس تو را مغرور نگرداند تأخير عقوبت خدائى، سپس اين آيه را تلاوت فرمود: تِلْكَ الدَّارُ الْآخِرَةُ نَجْعَلُها لِلَّذِينَ لا يُرِيدُونَ عُلُوًّا فِي الْأَرْضِ وَ لا فَساداً وَ الْعاقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ‌[١] بهشت أبدى را در آخرت قرار داديم براى كسانى كه در زمين (دنيا) فساد نكنند و حسن عاقبت خاص پرهيزكاران است، و آن حضرت موقع تلاوت اين آيه ميگريست و ميفرمود: فانى و نابود مى‌شود آمال و آرزو بسبب اين آيه.

بخدا قسم فائز شدند أبرار و ضرر بردند أشرار، آيا ميدانى كيانند أبرار؟ آن كسانى هستند كه از خدا ميترسند در آشكار و پنهانى و پرهيز كردند از حرامها و متقرّب بخدا شدند بسبب اعمال صالحه.

اى حفص كسى كه ياد گيرد (احكام الهى را) و بآن عمل كند در عالم ملكوت جزو بزرگانش نويسند، بدان عالم و زاهدترين مردم آن كسى است كه از خدا بيشتر بترسد.

و مروى است كه مردى خدمت آن حضرت عرضكرد مرا وصيّت فرمائيد؟ فرمود: از خدا بترس در هر حال و در هر كجا كه باشى تا گرفتار و متوحش و هراسان نگردى.

و منقول است از آن حضرت كه روزى جبرئيل بر حضرت رسول ٦ نازل شد در حالى كه حالش منقلب و محزون بود؟ رسول خدا ٦ فرمود اى برادرم جبرئيل چرا محزونت ميبينم؟ عرض كرد چرا چنين نباشم و حال آنكه امروز گذارده شد مناقيح جهنم.

فرمود مناقيح جهنم چيست؟ عرضكرد آتش جهنم است كه خداى قهار امر نمود باو بدمند پس دميدند مدت هزار سال تا سرخ شد، بار ديگر

[١]. ٨٣- القصص