إرشاد القلوب ت مسترحمی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١٧ - باب بيست و دوم در فضيلت نماز شب و آثار آن

خواب بپا خواست و نماز خواند و آياتى چند از قرآن تلاوت فرمود، و سپس گريه سختى نمود بطورى كه اشك ديدگانش بر صورتش جارى شد، گفتم يا رسول اللَّه ٦ مگر خداوند شما را نيامرزيده كه اين گونه گريه ميكنيد؟ فرمود چرا، و ليكن آيا من نبايد بنده شاكر باشم.

و فرمود آن حضرت: زمستان فصل خوبيست براى مؤمن زيرا روزهاى كوتاهش را روزه ميگيرد. و شبهاى طولانيش را براى نماز بر ميخيزد.

و فرمود (حضرت صادق ٧) هر كه بترسد كه شب براى نماز شب بيدار نشود اين آيه را بخواند هر وقت از شب كه بخواهد بيدار مى‌شود:

قُلْ إِنَّما أَنَا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ يُوحى‌ إِلَيَّ أَنَّما إِلهُكُمْ إِلهٌ واحِدٌ فَمَنْ كانَ يَرْجُوا لِقاءَ رَبِّهِ فَلْيَعْمَلْ عَمَلًا صالِحاً وَ لا يُشْرِكْ بِعِبادَةِ رَبِّهِ أَحَداً[١] و بگويد: اللهم نبّهنى لأحبّ الساعات إليك أدعوك فتجيبنى و أسألك فتعطينى و أستغفرك فتغفر لى، و بگويد: أللهم ابعثنى من مضجعى لذكرك و شكرك و صلاتك و استغفارك و تلاوة كتابك و حسن عبادتك يا أرحم الراحمين.

و منقولست از حضرت رسول ٦ هر خانه‌اى كه در آن نماز شب خوانده شود و تلاوت قرآن گردد، نورى از آن ساطع شود كه روشنائى دهد اهل آسمانها را همچنان كه ستارگان درخشنده نور ميدهند براى اهل زمين، بدانيد هيچ چيزى مؤمن را بخدا نزديك نميكند مگر نماز شب و تسبيح و تهليل گفتن بعد آن و استغفار و گريه‌هاى نيمه شب و خواندن قرآن تا طلوع فجر و متصل نمودن نماز شب را بنماز صبح، پس هر كه چنين باشد او را بشارت ميدهم برزق وسيع كه بدون رنج و زحمت‌

[١]. ١١٠- الكهف