إرشاد القلوب ت مسترحمی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١٦٠ - باب چهل و ششم در بيانات امير المؤمنين و ائمه هدى(ع)

چسبيده است و آثار خداشناسى در صورت ايشان كاملا ديده مى‌شود و آثار گوشه‌نشينى و عزلت از مردم (نادان) در رفتارشان مشاهده ميگردد و آنهايند چراغهاى هدايت در تاريكى (جهل و بيدينى) و ايشانند گلهاى خوشبوى هر طايفه‌اى و هيچ گاه مسلمانى را دشمن نميدارند و جستجوى لغزشها و عيبهاى ديگران نميكنند و مردم از شرّ و فساد آنها ايمنند (زيرا فتنه و فساد بپا نمينمايند) و قلوب آنها (از رفتار زشت) محزون است و نفسهايشان عفيف و خواستهايشان اندكست و براى راحتى مردم خود را بزحمت مياندازند.

و (براى همين صفات است كه) بزرگ و عاقلند و بأعمال خير راغبند و از مكر و حيله فراركننده‌اند و (چنان بى‌نام و نشان هستند كه اگر در مجالس حاضر شوند كسى آنها را نشناسد و اگر غائب باشند كسى در صدد جستجويشان بر نيايد.

پس ايشانند شيعيان پاك من و ايشانند برادران (ايمانى) و ياران من، آگاه باشيد كه چقدر شوق لقاى آنها را دارم.

و نيز از آن حضرت مرويست كه فرمود رسول خدا ٦ من (همانند) درخت هستم و على تنه آن و زهراى من شاخه آن و حسن و حسين ميوه آن و شيعيان ما شاخه‌هاى كوچك آن هستند، و نيست كسى كه دوست بدارد ما اهل بيت (رسالت) را و عمل كند آنچنان كه ما عمل ميكنيم و محاسبه نفس خود كند پيش از آنى كه بحساب او برسند مگر آن كه خداى تعالى او را داخل بهشت فرمايد.

و نيز مرويست كه آن حضرت عرضكرد: يا رسول اللَّه ٦ مرا آگاه فرما تا براهنمائى تو هدايت شوم؟ فرمود: يا على هر كه را