إرشاد القلوب ت مسترحمی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١٢٦ - باب چهل و دوم در حسن خلق و نتايج حاصله آن

باب چهل و دوم در حسن خلق و نتايج حاصله آن‌

(حسن خلق بزرگترين صفت حسنه آدميت است و) خداوند (اشرف موجودات و أكمل مخلوقات عالم سيّد انس و جانّ و منجى جنبندگان كون و مكان) حضرت خاتم النبيّين و المرسلين ٦ را بداشتن اين صفت مدح فرموده كه اگر صفتى بالاتر از اين ميبود فرستاده خود را بآن صفت مدح ميفرمود (چنان كه ميفرمايد) وَ إِنَّكَ لَعَلى‌ خُلُقٍ عَظِيمٍ‌[١] بدرستى كه حسن خلق تو اى رسول ما بالاترين حسن خلقست و منقولست كه سبب نزول اين آيه اين بود كه روزى آن حضرت بردى (عبا) بحرانى در برداشت و (با بعضى از اصحاب از راهى) عبور ميفرمود عربى دامن برد[٢] را گرفت و بشدت كشيد كه در گردن آن حضرت پيچيده شد عرضكرد اى محمّد ٦ حقوق و مقرّرى مرا از بيت المال عطا كن آن حضرت از حركت بى‌ادبانه و ناهموار او آشفته نگشته بلكه متبّسم گرديد و فرمود تا حقوق او را دادند، پس خداوند براى اين شيوه مرضيّه او را بنزول آيه كريمه (و إنك لعلى خلق عظيم) سر بلند گردانيد و او را چنان مدح فرمود كه كسى (از انبياء و غير انبياء) را همانند او مدح نفرموده.

و سؤال نمود (ابو ذر) از آن حضرت كه كدام يك از مؤمنين در

[١]. ٤- القلم

[٢]. برد: بضم باء و سكون راء و دال عبارتست از پارچه‌اى كه از پشم بافته باشند، و در آن زمان اعلاترين آن برد يمانى بوده.