او داشته باشد مانند كسى است كه به دو زانو بنشيند و انگشتان خود را باز كند و بخواهد مشتى از آب بردارد همان طورى كه با اين وصف آب در دست او نمى‌ماند هم چنين رفاقت با دنيا هيچ خيرى در او نيست.

و قال النبى ٦‌: انّ اللَّه تعالى جعل الدنيا دار بلوى و الآخرة دار عقبى فجعل بلوى الدنيا لثواب الآخرة سببا و ثواب الآخرة من بلوى الدّنيا عوضا فيأخذ ليعطى و يبتلى ليجزى و انّها سريعة الزّوال و شبكة الانتقال فاحذروا حلاوة رضاعها لمرارة فطامها و اهجروا لذيذ عاجلها لكرامة آجلها و لا تواصلوها و قد قضى اللَّه اجتنابها و لا تسعوا في عمرانها و قد قضى اللَّه خرابها فتكونوا بسخطه متعرّضين و لعقوبته مستحقين.

و قال الشّاعر:

الدّار دار نوائب و مصائب‌		و فجيعة با حبّة و حبائب‌
ما ينقضى رزئى بفرقة صاحب‌		الا اصبت بفرقة من صاحب‌
فاذا مضى الآلاف عنك تظنّه‌		و المونسون فانت اول ذاهب‌

پيغمبر اكرم- ٦- فرمود: به تحقيق خداى تعالى دنيا را دار محنت و بلا قرار داده و آخرت را دار عقوبت و جزا قرار داده. پس بلاهاى دنيا را سبب جزاى آخرت قرار داده و ثواب آخرت را عوض بلاى دنيا. پس چيزهايى كه بنده در دنيا به آن دلبستگى دارد از او مى‌گيرد تا در آخرت نعمت باقيه به او عطا فرمايد. و در اينجا او را مبتلا مى‌كند تا آنجا به او جزا دهد. و دنيا زودگذر و شبكه انتقال است، يعنى از بلاها و ناراحتيها. اينجا در دام مى‌افتند ليكن نتيجه‌اش اين است كه به آن عالم انتقال پيدا