إرشاد القلوب ت طباطبایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٨١ - باب دوم در زهد در دنيا
خواهند بود. و هر كس زهد نداشته باشد و رغبت و ميل به جانب دنيا نمايد پس او فقير دنيا و آخرت است چون آنچه را در دنيا خواسته به دست او نيامده و آخرت خود را نيز از دست داده، چون توجه به غير خدا داشته است. و كسى كه زاهد باشد دنيا را مالك شده است.
و كسى كه ميل و رغبت به دنيا نموده دنيا او را در اختيار خود آورد و مالك او گردد.
و قال نوف البكالى كنت عند امير المؤمنين ذات ليلة فقام من فراشه و نظر الى النجوم ثمّ قرأ آيات آل عمران: إِنَّ فِي خَلْقِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ الخ.
ثمّ قال يا نوف ا راقد انت ام رامق فقلت بل رامق يا امير المؤمنين فقال يا نوف طوبى للزّاهدين في الدنيا الرّاغبين في الآخرة اؤلئك قوم اتخذوا الارض بساطا و ترابها فراشا و مائها طيّبا و القرآن شعارا و الدّعاء دثارا ثمّ قرضوا الدنيا قرضا الى منهاج المسيح.
نوف بكّالى مىگويد: شبى در خدمت حضرت امير المؤمنين- ٧- بودم. پس آن بزرگوار از بستر خواب خود برخاستند و نگاهى به ستارگان آسمان نمودند و آياتى كه در سوره مباركه آل عمران است قرائت كردند. پس فرمود: اى نوف آيا در خوابى يا بيدارى؟ عرض كردم بلكه بيدارم يا امير المؤمنين. فرمود: اى نوف خوشا به حال كسانى كه در دنيا زاهدند و رغبت و ميل آنها به آخرت است. آنها مردمى هستند كه به روى زمين و خاك آن مىنشينند و از آب به جاى بوى خوش استفاده مىكنند، يعنى با آب خود را نظيف مىكنند و هميشه ملازم قرآنند. و دعا را دثار براى خود قرار مىدهند. و خود را از دنيا جدا مىكنند و آن را از