إرشاد القلوب ت طباطبایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٢٤٧ - باب چهاردهم در حال مؤمن در هنگام مرگ
مىكنند تا مىرسد به در آسمان، دربانان و ساكنان آن مىگويند چه نيكو است بوى اين روح. و هر چه بالا مىبرند از آسمانى به آسمانى اهل آن مثل آن را مىگويند تا او را به سوى بهشت مىآورند با ارواح مؤمنين. پس از غمهاى دنيا راحت مىشود. و امّا كافر پس ملائكه عذاب به سوى او مىآيند و با او به درشتى گفتگو مىكنند و روح او را از روى كراهت از بدنش خارج مىكنند و به سوى عذاب و عقوبت الهى مىبرند و خداوند متعال بر او غضبناك است.
و قال النّبى ٦: اما ترون المحتضر يشخص ببصره قالوا بلى قال يتبع بصره بنفسه
. پيغمبر- ٦- فرمود: آيا نمىبينيد محتضر چگونه چشم خود را تيز مىكند؟ عرض كردند بلى يا رسول اللَّه: فرمود:
چشم او به دنبال جانش مىباشد.
و قال النّبى ٦: ما من بيت الا و ملك الموت يأتيه في كلّ يوم خمس مرّات فاذا وجد الرّجل قد انقطع اجله و نفد اكله القى عليه غمّ الموت فغشيه كرباته و غمرته غمراته فمن اهل بيته النّاشرة شعرها و الضّاربة وجهها و الباكية شجوها و الصّارخة بويلها فيقول ملك الموت ويلكم فما الجزع و الفزع و اللَّه ما اذهبت لواحد منكم رزقا و لا قربت اجلا و لا اتيته حتّى امرت و لا قبضت روحه حتّى استأمرت و انّ لى فيكم عودة ثمّ عودة حتى لا يبقى منكم احد.
پيغمبر اكرم- ٦- فرمود: هيچ خانهاى نيست مگر اينكه ملك الموت روزى پنج مرتبه به آنجا سركشى مىكند.