إرشاد القلوب ت طباطبایی
(١)
سخن ناشر
٣ ص
(٢)
مقدمه مترجم
٤ ص
(٣)
مقدمه مؤلف
٥ ص
(٤)
موعظههاى قرآنى
٦ ص
(٥)
باب اول در ثواب موعظه و نصيحتپذيرى
٤٦ ص
(٦)
باب دوم در زهد در دنيا
٦٣ ص
(٧)
باب سوم در مذمت دنيا
٩٠ ص
(٨)
باب چهارم در ترك دنيا
٩٧ ص
(٩)
باب پنجم در ترسانيدن بندگان به وسيله كتاب خدا
١٢٣ ص
(١٠)
باب ششم در بر حذر داشتن از عقوبت گناهان در دنيا
١٥٣ ص
(١١)
باب هفتم در كوتاه كردن آرزوها
١٥٦ ص
(١٢)
باب هشتم در كوتاهى عمرها و به سرعت گذشتن و مغرور نشدن به آن
١٦١ ص
(١٣)
باب نهم در مرض و دردها و مصلحت آنها
١٦٨ ص
(١٤)
باب دهم در ثواب عيادت مريض
١٧١ ص
(١٥)
باب يازدهم در توبه و شرايط آن
١٧٦ ص
(١٦)
باب دوازدهم در ذكر مرگ و پندهاى آن
١٩٢ ص
(١٧)
باب سيزدهم در مبادرت به عمل
١٩٧ ص
(١٨)
باب چهاردهم در حال مؤمن در هنگام مرگ
٢٤٦ ص
(١٩)
باب پانزدهم در پند و موعظه
٢٥٩ ص
(٢٠)
باب شانزدهم در شرائط قيامت و هولها و وحشتهاى آن
٢٦٣ ص
(٢١)
باب هفدهم در عقاب زنا و ربا
٢٨١ ص
(٢٢)
باب هجدهم در وصيت لقمان به فرزندش
٢٨٦ ص
(٢٣)
باب نوزدهم در قراءت قرآن مجيد
٣١٢ ص
(٢٤)
فهرست مطالب
٣٢٠ ص
 
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص

إرشاد القلوب ت طباطبایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٢٢١ - باب سيزدهم در مبادرت به عمل

مى‌شود. پس ارواح داخل زمين مى‌شوند و به سوى اجساد مى‌روند در حالى كه آنها در قبرها مانند مرده‌ها مى‌باشند، پس هر روحى از راه خيشوم داخل در جسد خودش مى‌شود. پس به اذن خدا زنده مى‌شوند. پس زمين از روى آن بدنها شكافته مى‌شود، چنانچه خدا مى‌فرمايد: روزى كه خارج مى‌شوند از قبرها در حال سرعت گويا آنها به سوى پرچم نصب شده سرازير مى‌شوند، چشم‌هاى آنها خاشع است و ذلّت آنها را پوشيده و فرا گرفته اين است آن روزى كه وعده داده شده بودند.

و قال تعالى: ثُمَّ نُفِخَ فِيهِ أُخْرى‌ فَإِذا هُمْ قِيامٌ يَنْظُرُونَ‌[١]. ثمّ يدعون الى عرصة المحشر فيأمر اللَّه الشّمس ان تنزل من السّماء الرّابعة الى السّماء الدّنيا قريب حرّها من رؤوس الخلائق فيصيبهم من حرّها امر عظيم حتّى يعرقون من شدّ حرّها و كربها حتّى يخوضون في عرقهم ثم يبعثون على ذلك حفاة عراة عطاشا كلّ واحد دالع لسانه على شفتيه قال فيبكون عند ذلك حتى ينقطع الدّمع ثمّ يبكون بعد الدموع دما.

خداوند مى‌فرمايد: پس بار ديگر در صور دميده مى‌شود ناگهان آنها ايستاده نظر مى‌كنند سپس به سوى صحنه قيامت خوانده مى‌شوند. و خدا امر فرمايد كه خورشيد از آسمان چهارم به آسمان دنيا آيد كه گرما و حرارت آن نزديك سرهاى مردم باشد. پس از آن گرما امر عظيمى بر آنها وارد مى‌گردد تا اينكه از شدّت گرما عرق مى‌كنند و در زحمت واقع مى‌شوند تا اينكه در عرق خود فرو


[١] سوره زمر، آيه ٦٨.