رسول اللَّه- ٦- فرمود: بنده‌اى نيست كه گناهى از او سر زند پس برخيزد و با غسل يا وضو و يا تيمم تحصيل طهارت كند و دو ركعت نماز به جا آورد و از خدا طلب آمرزش كند مگر اينكه خدا او را بيامرزد. و بر خدا سزاوار است كه او را قبول فرمايد، چون وعده فرموده كه: هر كس عمل بدى كند يا ظلم به نفس خود نمايد پس از خدا طلب آمرزش كند مى‌يابد خدا را بسيار آمرزنده و مهربان.

و قال‌: انّ العبد ليذنب الذّنب فيدخل به الجنّة قيل و كيف ذلك يا رسول اللَّه قال يكون نصب عينيه لا يزال يستغفر منه و يندم عليه فيدخله اللَّه به الجنّة و لم ار احسن من حسنة حدثت بعد ذنب قديم‌ إِنَّ الْحَسَناتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئاتِ ذلِكَ ذِكْرى‌ لِلذَّاكِرِينَ‌.

حضرت فرمود: به درستى كه بنده هر آينه گناهى مى‌كند پس به سبب آن داخل بهشت مى‌شود! عرض شد: اين چگونه مى‌شود يا رسول اللَّه؟ حضرت فرمود: آن گاه هميشه در مقابل چشم اوست و فراموش نمى‌كند آن را و هميشه از خدا طلب مغفرت مى‌كند و پشيمان است از آن پس خداى متعال به واسطه آن او را داخل بهشت مى‌كند. و بهتر از حسنه‌اى كه بعد از گناه كهنه و قديم انجام شود نديدم، به درستى كه خوبى‌ها بديها را مى‌برد. اين تذكرى است براى اهل ذكر و كسانى كه قابليّت تذكّر را دارند.

و قال: اذا اذنب العبد كان نقطة سوداء على قلبه فان هو تاب و اقلع و استغفر صفا قلبه منها و ان هو لم يتب و لم يستغفر كان الذنب على الذّنب‌