و قال رجل‌: يا رسول اللَّه انّى اذنبت فقال استغفر اللَّه. فقال انّى اتوب له ثم اعود فقال كلّما اذنبت استغفر اللَّه فقال اذا تكثر ذنوبى فقال له عفو اللَّه اكثر فلا يزال يتوب حتى يكون الشّيطان هو المدحور. و قال: انّ اللَّه تعالى افرح بتوبة العبد منه لنفسه و قد قال: إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ التَّوَّابِينَ وَ يُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِينَ‌[١].

مردى عرض كرد: يا رسول اللَّه من گناه كرده‌ام. فرمود:

استغفار كن، يعنى از خدا طلب آمرزش كن! گفت: من به سوى خدا بازگشت نمودم و دوباره برگشتم. فرمود: هر گاه گناه كردى از خدا طلب آمرزش كن! گفت: در اين هنگام گناهان من زياد مى‌شود. حضرت فرمود: عفو خداى متعال زيادتر است. آن قدر توبه بنده را قبول مى‌فرمايد تا اينكه شيطان را از او مأيوس و دور فرمايد. و فرمود: خداى متعال از توبه بنده خوشنودتر مى‌شود از خود بنده از توبه‌اش. و به تحقيق خداى متعال فرموده است. به درستى كه خدا دوست دارد توبه‌كنندگان را و دوست دارد كسانى را كه تحصيل طهارت و پاكى مى‌كنند.

و قال رسول اللَّه ٦‌: ما من عبد اذنب ذنبا فقام فتطهّر و صلّى ركعتين و استغفر اللَّه الا غفر له و كان حقيقا على اللَّه ان يقبله لانّه سبحانه قال: وَ مَنْ يَعْمَلْ سُوءاً أَوْ يَظْلِمْ نَفْسَهُ ثُمَّ يَسْتَغْفِرِ اللَّهَ يَجِدِ اللَّهَ غَفُوراً رَحِيماً[٢].

[١] سوره بقره، آيه ٢٢٢.

[٢] سوره نساء، آيه ١١٠.