پيغمبر- ٦- فرمود: از براى مريض در حال مرضش چهار خصلت هست: اوّل اينكه: قلم از او برداشته مى‌شود. و خدا امر مى‌فرمايد ملك را كه ثواب در نامه عملش مى‌نويسد، يعنى آن كارهاى خوب كه سابق انجام مى‌داده و اكنون در اثر مرض نمى‌تواند انجام دهد ثواب آن كارها را در نامه عملش مى‌نويسد. دوّم اينكه: گناهانش مى‌ريزد چنان كه برگ از درخت مى‌ريزد. سوّم اينكه: هر كس او را عيادت كند چيزى از خدا سؤال نمى‌كند مگر اين كه به او عطا مى‌فرمايد. چهارم اينكه: خداى متعال به ملك دست چپ مى‌فرمايد ننويس بر بنده من چيزى را تا وقتى كه در پناه من است، يعنى مريض است. و به سوى ملك دست راست خطاب مى‌كند كه ناله‌هاى بنده مرا حسنه و ثواب قرار بده و بنويس. و به تحقيق كه مرض بدن را از گناهان پاك مى‌كند، چنان كه كوره آهنگرى زنگار آهن را پاك مى‌كند و هنگامى كه طفل خردسالى مريض شود مرض. او كفاره پدر و مادر است.

و روى‌: فيما ناجى به موسى ربّه ان قال يا رب اعلمنى ما لعيادة المريض من الاجر فقال سبحانه: اوكل به ملكا يعوده من في قبره الى محشره قال يا رب فما لمن غسله قال اغسله من ذنوبه كما ولدته امّه فقال يا ربّ فما لمن شيّع جنازته قال اوكل بهم ملائكتى يشيّعونهم في قبورهم الى محشرهم قال يا ربّ ما لمن عزّى مصابا على مصيبته قال اظلّه بظلّى يوم لا ظلّ الّا ظلّى‌