فرحم اللَّه من قدّم توبته و اخّر شهوته و استقال عثرته فانّ امله خادع له و اجله مستور عنه و الشّيطان يتوكل به يمنيّه التّوبة ليسوّفها و يزهى له المعصية ليرتكبها حتّى تأتى عليه منيّة و هو اغفل ما يكون فيا لها حسرة على ذى غفلة ان يكون عمره حسرة عليه و ان تؤدّيه ايّامه الى شقوة فنسأل اللَّه ان يجعلنا و ايّاكم ممّن لا يبطره نعمة و لا يقتصر به عن طاعة ربّه غاية و لا تجعل به بعد الموت ندامة و لا كائبة.

پس خدا رحمت كند كسى را كه توبه خود را پيش اندازد و شهوت خود را عقب اندازد، و براى لغزشهاى خود طلب بخشش كند، براى اينكه آرزوهاى او با او خدعه و مكر مى‌كند و اجل و وقت مرگ او بر او پوشيده است. و شيطان بر او موكّل است به آرزوها او را از توبه باز مى‌دارد تا آن را به عقب اندازد و انتظار فرصت ببرد. و شيطان گناهان را در نظر او زينت مى‌دهد تا به جا آورد. تا اين كه ناگهان مرگ او در رسد و او در حال غفلت باشد.

پس چه بسيار حسرت هست بر غافلى كه عمر او سبب حسرت او گردد و زندگى او باعث شقاوت او گردد. پس از خداى خود سؤال مى‌كنيم كه ما و شما را از كسانى قرار دهد كه نعمتها او را مغرور و سرمست نكند و سرگرم نعمت نشود به قدرى كه از طاعت خدا باز ايستد و از كسانى قرار ندهد كه بعد از مرگ به پشيمانى مبتلا