از آنها نخواهد گرفت و حال آن كه آنها شكر آن نعمتها را به جا آورند مگر اين كه عوض شكرگزارى كفران نعمت كنند و عوض اطاعت و بندگى خدا مرتكب گناه و معصيت شوند. و اين است مضمون آيه كريمه كه خداى متعال مى‌فرمايد: به درستى كه خدا تغيير نمى‌دهد آنچه براى قوم و مردمى هست تا اين كه تغيير دهند آنچه در نفسهاى آنهاست يعنى حالاتشان تغيير كند.

و قال امير المؤمنين ٧‌: انّ اللَّه تعالى يبتلى عباده عند طول السيّئات بنقص الثّمرات و حبس البركات و اغلاق خزائن الخيرات ليتوب تائب و يقلع مقلع و يتذكر متذكر و ينزجر منزجر و قد جعل اللَّه الاستغفار سببا للرزق و رحمة للخلق فقال سبحانه: فَقُلْتُ اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ إِنَّهُ كانَ غَفَّاراً يُرْسِلِ السَّماءَ عَلَيْكُمْ مِدْراراً وَ يُمْدِدْكُمْ بِأَمْوالٍ وَ بَنِينَ وَ يَجْعَلْ لَكُمْ جَنَّاتٍ وَ يَجْعَلْ لَكُمْ أَنْهاراً[١].

حضرت امير المؤمنين- ٧- فرمود: خداى متعال هنگامى كه بندگانش گناه را ادامه مى‌دهند آنها را مبتلا مى‌فرمايد به كمى ميوه‌هايشان و بركات را از آنها بازمى‌دارد و معادن خير را از آنها منع مى‌كند براى اين كه توبه‌كنندگان توبه كنند و گناه‌كاران از گناه باز ايستند و آنها كه خدا را از ياد برده‌اند متذكر گردند و اهل هوا و هوس خود را منع كنند و باز ايستند. و به تحقيق خداى متعال استغفار را سبب رزق و موجب رحمت خلق قرار داده پس خداى سبحان مى‌فرمايد: پس گفتم از خداى خود

[١] سوره نوح، آيه ١٠- ١٢.