فقال الحسن ٧‌: من احبّ الدنيا ذهب خوف الآخرة من قلبه و من اراد حرصا على الدّنيا لم يزدد منها الّا بعدا و ازداد هو من اللَّه بغضا و الحريص الجاهد و الزاهد القانع كلاهما متوف اكله غير منقوص من رزقه شيئا فكلام التهافت في النّار و الخير كلّه في صبر ساعة واحدة تورث راحة طويلة و سعادة كثيرة و النّاس طالبان طالب يطلب الدنيا حتّى اذا ادركها هلك و طالب يطلب الآخرة حتى اذا ادركها فهو ناج فائز. و اعلم ايها الرّجل انّه لا يضرّك ما فاتك من الدنيا و اصابك من شدائدها اذا ظفرت بالآخرة و لا ينفعك ما اصبت من الدنيا اذا حرمت الآخرة

. از حضرت امام حسن مجتبى- ٧- رسيده كه فرمود:

كسى كه دنيا را دوست دارد خوف آخرت از دل او مى‌رود.

و كسى كه زياد براى دنيا حرص بزند غير از دورى از دنيا بهره نمى‌برد و سبب مى‌شود كه بسيار مورد بغض و عداوت خدا قرار گيرد. و آن كس كه با جدّيت براى دنيا حرص مى‌ورزد و آن كس كه با قناعت و زهد اوقات طى مى‌كند هر دو رزق مقرّر خود را كاملا دريافت خواهند كرد و چيزى از رزق زاهد قانع كم نخواهد شد. و آن حريص در اثر فعّاليت بسيار و گفتار شر خود را مستحق آتش خواهد كرد. و تمام خير در اين است كه زندگى دنيا را به منزله يك ساعت فرض كنى و در آن يك ساعت صبر كنى تا در آخرت سبب راحتى طولانى تو شود آخرت و سعادت بسيار در آن عالم نصيب تو گردد. و مردم در طلب كردن دو دسته‌اند: يك دسته دنيا را طلب مى‌كنند تا وقتى كه به آن رسيدند سبب هلاك آنها مى‌گردد. و يك دسته طالب آخرتند كه وقتى آن را درك كردند