إرشاد القلوب ت طباطبایی
(١)
سخن ناشر
٣ ص
(٢)
مقدمه مترجم
٤ ص
(٣)
مقدمه مؤلف
٥ ص
(٤)
موعظههاى قرآنى
٦ ص
(٥)
باب اول در ثواب موعظه و نصيحتپذيرى
٤٦ ص
(٦)
باب دوم در زهد در دنيا
٦٣ ص
(٧)
باب سوم در مذمت دنيا
٩٠ ص
(٨)
باب چهارم در ترك دنيا
٩٧ ص
(٩)
باب پنجم در ترسانيدن بندگان به وسيله كتاب خدا
١٢٣ ص
(١٠)
باب ششم در بر حذر داشتن از عقوبت گناهان در دنيا
١٥٣ ص
(١١)
باب هفتم در كوتاه كردن آرزوها
١٥٦ ص
(١٢)
باب هشتم در كوتاهى عمرها و به سرعت گذشتن و مغرور نشدن به آن
١٦١ ص
(١٣)
باب نهم در مرض و دردها و مصلحت آنها
١٦٨ ص
(١٤)
باب دهم در ثواب عيادت مريض
١٧١ ص
(١٥)
باب يازدهم در توبه و شرايط آن
١٧٦ ص
(١٦)
باب دوازدهم در ذكر مرگ و پندهاى آن
١٩٢ ص
(١٧)
باب سيزدهم در مبادرت به عمل
١٩٧ ص
(١٨)
باب چهاردهم در حال مؤمن در هنگام مرگ
٢٤٦ ص
(١٩)
باب پانزدهم در پند و موعظه
٢٥٩ ص
(٢٠)
باب شانزدهم در شرائط قيامت و هولها و وحشتهاى آن
٢٦٣ ص
(٢١)
باب هفدهم در عقاب زنا و ربا
٢٨١ ص
(٢٢)
باب هجدهم در وصيت لقمان به فرزندش
٢٨٦ ص
(٢٣)
باب نوزدهم در قراءت قرآن مجيد
٣١٢ ص
(٢٤)
فهرست مطالب
٣٢٠ ص
 
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص

إرشاد القلوب ت طباطبایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٦٥ - باب دوم در زهد در دنيا

حيوانات است مانند علف‌ها تا وقتى كه زمين به سبب آن زينت گرفت و به آن مزيّن شد و اهل زمين گمان بردند كه قادر برآنند امر ما در شب آمد يا روز پس آن را دروشده قرار داديم كه گويا قبلا چيزى روئيده نشده بود. همچنين آيات و علامات خداشناسى را بيان مى‌كنيم براى مردمى كه فكر مى‌كنند.

و قال تعالى: مَنْ كانَ يُرِيدُ الْعاجِلَةَ عَجَّلْنا لَهُ فِيها ما نَشاءُ لِمَنْ نُرِيدُ ثُمَّ جَعَلْنا لَهُ جَهَنَّمَ يَصْلاها مَذْمُوماً مَدْحُوراً وَ مَنْ أَرادَ الْآخِرَةَ وَ سَعى‌ لَها سَعْيَها وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَأُولئِكَ كانَ سَعْيُهُمْ مَشْكُوراً[١].

هر كس در كارهايش تنها منظور و اراده‌اش دنيا باشد به او مى‌دهيم در دنيا آنچه خواستيم براى هر كس اراده كرديم، پس قرار داديم براى او جهنّم را در حالى كه در آنجا معذّب باشد و مورد مذمّت و دور از رحمت حق تعالى باشد. و كسى كه اراده كند آخرت را و براى آن سعى و كار كند و او مؤمن باشد پس اين كسان سعى و كوشش آنها مورد قبول خداى متعال خواهد بود.

و قال تعالى: مَنْ كانَ يُرِيدُ الْحَياةَ الدُّنْيا وَ زِينَتَها نُوَفِّ إِلَيْهِمْ أَعْمالَهُمْ فِيها وَ هُمْ فِيها لا يُبْخَسُونَ أُولئِكَ الَّذِينَ لَيْسَ لَهُمْ فِي الْآخِرَةِ إِلَّا النَّارُ وَ حَبِطَ ما صَنَعُوا فِيها وَ باطِلٌ ما كانُوا يَعْمَلُونَ‌[٢].

كسى كه اراده كند زندگى دنيا و زينت آن را اجر اعمالشان را تمام و كامل به آنها مى‌رسانيم و از اين راه در دنيا كمبودى براى آنها نيست اينانند كسانى كه در آخرت براى آنها غير آتش و عذاب‌


[١] سوره اسراء، آيه ١٨- ١٩.

[٢] سوره هود، آيه ١٥- ١٦.