إرشاد القلوب ت طباطبایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٥١ - باب اول در ثواب موعظه و نصيحتپذيرى
پيغمبر- ٦- فرمود: گاهى كه شخص از اين عالم رحلت كند كارهاى او كه در اين دنيا انجام مىداده همه قطع و بريده مىشود مگر سه چيز كه بعد از فوت او از آن بهره مىبرد و بر حسناتش افزوده مىگردد: اول- صدقه جاريه، يعنى آن كارهايى كه انجام داده و آثارش باقى است و مردم از آن بهرهمند مىگردند، مانند: مسجد و ساير بناهاى خير يا حفر قنوات و غرس اشجار يا احداث طريق و راه براى عبور مردم و امثال اينها كه مادام كه آثارش باقى است و مردم از آن بهرهمند مىشوند ثواب در نامه عمل آن كس ثبت مىگردد. دوم- علمى كه از او باقى بماند كه تا وقتى هست و اهلش از آن فايده مىبرند براى او ثواب مىنويسند.
سوم- فرزند صالحى كه دعاى خير براى پدر و مادر خود نمايد يا كه والدين از صلاحيّت آن فرزند و دعاى خير او مادام كه وجود دارد بهرهمند مىگردند. گر چه خود آنها نيستند كه در دار عمل كار كنند ولى چون اينها از آثار آنهاست از آنها بهرهمند مىگردند.
قال عيسى بن مريم ٧: من علم و عمل عدّ في الملكوت عظيما.
آن كس كه بداند و عمل كند در عالم ملكوت و در بين ملائكه با عظمت و بزرگوارى ياد شود.
و روى انه يؤتى بالرّجل فيوضع عمله في الميزان ثم بشىء مثل الغمام فيوضع فيه ثم يقال أ تدري ما هذا فيقول لا فيقال هذا العلم الذى علمته الناس فعملوا به من بعدك.
در قيامت مردى را به پاى ميزان سنجش اعمال آوردند. پس