سؤال مى‌كنيم و هر آينه از پيغمبران سؤال مى‌كنيم. سؤال از دسته اول راجع به رسيدن احكام الهى است به آنها. و سؤال از دسته دوم از انجام مأموريّت و رسانيدن احكام به بندگان خداست و بر هر دو دسته از روى علم قصّه مى‌كنيم، يعنى حقيقت را مى‌دانيم و ما از آنها غايب و پنهان نيستيم.

و قال: وَ نَكْتُبُ ما قَدَّمُوا وَ آثارَهُمْ وَ كُلَّ شَيْ‌ءٍ أَحْصَيْناهُ فِي إِمامٍ مُبِينٍ‌[١].

و ما آنچه را پيش فرستادند از اعمال و آثارى كه از آنها سر زده مى‌نويسيم، مانند: علمى كه به ديگران تعليم نمودند و قدمهايى كه به سوى مساجد برداشتند. و مانند شايع ساختن چيزهاى باطل و زشت و تأسيس پايه‌هاى ظلم و ستم. و هر چيز را در لوح محفوظ احصاء و شماره نموديم يا در قلب مبارك امام- ٧- چنانچه در روايات است.

و قال: يَوْمَ يَبْعَثُهُمُ اللَّهُ جَمِيعاً فَيُنَبِّئُهُمْ بِما عَمِلُوا أَحْصاهُ اللَّهُ وَ نَسُوهُ وَ اللَّهُ عَلى‌ كُلِّ شَيْ‌ءٍ شَهِيدٌ[٢].

روزى كه خداى متعال همه آنها را بر انگيزاند و مبعوث فرمايد، پس آگاه فرمايد آنها را به اعمال آنها. خداى متعال آن را شماره فرموده و آنها فراموش كرده‌اند و از ياد برده‌اند. و خدا بر هر چيز قادر است، پس قدرت دارد كه آنها را زنده كند و اعمالى را كه فراموش كرده‌اند به خاطر آنها بياورد.

و قال: وَ يَوْمَ يَعَضُّ الظَّالِمُ عَلى‌ يَدَيْهِ يَقُولُ يا لَيْتَنِي اتَّخَذْتُ مَعَ الرَّسُولِ سَبِيلًا[٣].

[١] سوره يس، آيه ١٢.

[٢] سوره مجادله، آيه ٦.

[٣] سوره فرقان، آيه ٢٧.