روزى كه ظالم از ندامت و حسرت پشت دست خود را به دندان مى‌گزد و مى‌گويد اى كاش راه پيغمبر را پيش گرفته بودم كه امروز سرافراز بودم و از رحمت خدا بهره‌مند مى‌شدم.

قال المصنّف: ثم إنّ اللَّه سبحانه لم يؤيس من اساء الى نفسه و ظلمها من رحمته و وعده قبول التوبة و المحبة عليها اذا تاب و اناب.

مصنف گويد: پس به درستى كه خداوند سبحان جلّت عظمته كسى را كه به نفس خود بد كرده و به خود ظلم نموده از رحمت خود مأيوس نفرموده و به او وعده قبول توبه داده و فرموده توبه‌كننده را دوست دارم وقتى بازگشت كند و به درگاه رحمت من عذر خواه باشد.

فقال سبحانه: وَ مَنْ يَعْمَلْ سُوءاً أَوْ يَظْلِمْ نَفْسَهُ ثُمَّ يَسْتَغْفِرِ اللَّهَ يَجِدِ اللَّهَ غَفُوراً رَحِيماً[١].

خداى سبحان فرمود: هر كس عمل بد كند يا به نفس خود ظلم كند پس از خدا طلب مغفرت و آمرزش كند خدا را بخشنده و مهربان مى‌يابد.

و قال: إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ التَّوَّابِينَ‌[٢].

به تحقيق خداى متعال توبه‌كنندگان را دوست مى‌دارد.

و قال: كَتَبَ رَبُّكُمْ عَلى‌ نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ أَنَّهُ مَنْ عَمِلَ مِنْكُمْ سُوءاً بِجَهالَةٍ ثُمَّ تابَ مِنْ بَعْدِهِ وَ أَصْلَحَ فَأَنَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ‌[٣].

خداى متعال رحمت به بندگان خود را بر خود واجب كرده به اين كه هر كس عمل بدى از روى جهالت و نادانى از او سر زند پس‌

[١] سوره نساء، آيه ١١٠.

[٢] سوره بقره، آيه ٢٢٢.

[٣] سوره انعام، آيه ٥٤.