و قال رفاعة بن اعين قال لى الصّادق ٧‌: الا اخبرك باشدّ النّاس عذابا يوم القيمة قلت بلى يا مولاى. قال اشدّ النّاس عذابا يوم القيمة من اعان على مؤمن بشطر كلمة ثمّ قال الا اخبرك باشدّ من ذلك فقلت بلى يا سيّدى قال من اعاب على شى‌ء من قوله او فعله ثم قال ادن منّى ازدك احرفا آخر ما آمن باللَّه و لا برسوله و لا بولايتنا اهل البيت من اتاه المؤمن في حاجة لم يضحك في وجهه فان كانت عنده قضاها و ان لم تكن عنده تكفّلها له حتّى يقضيها له و ان لم يكن كذلك فلا ولاية بيننا و بينه.

رفاعة بن اعين گفت حضرت صادق- ٧- فرمود: آيا خبر ندهم تو را از كسى كه در قيامت عذابش از همه سخت‌تر است؟ عرض كردم: بلى يا ابن رسول اللَّه اى مولاى من. فرمود، آن كس عذابش بيشتر است كه بر ضرر مؤمن چيزى بگويد گرچه به جزء كلمه. پس فرمود: آيا سخت‌تر از اين را به تو خبر ندهم؟

گفتم: بلى يا سيّدى، فرمود: كسى كه عيب گيرد به گفتار يا كردارش. پس فرمود نزديك بيا تا زيادتر به تو بگويم. ايمان به خدا و رسول و به ولايت ما اهل بيت نياورده كسى كه مؤمنى در نزد او آيد براى حاجتى و در صورت او نخندد. پس اگر بر آوردن حاجت او ممكن است انجام دهد و الا در نظر بگيرد و عهده‌دار شود كه حاجت او را روا كند و هر گاه چنين نكرد هيچ دوستى بين ما و او وجود ندارد.