إرشاد القلوب ت طباطبایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٢٩٧ - باب هجدهم در وصيت لقمان به فرزندش
بها و الجزع عليها مصيبة ثانية بفوات الثّواب و هى اعظم المصائب.
فرمود: هر كس در راه برود از لغزش ايمن است. و صبر مركب سلامت است. و جزع مركب پشيمانى است. و تلخى حلم گواراتر از شيرينى انتقام است. و ميوه حسد پشيمانى است. و كسى كه صبر كند بر آنچه مكروه طبع اوست مىرسد به آنچه دوست مىدارد.
و صبر كردن بر مصيبت مصيبتى است بر شماتتكننده در آن مصيبت. و جزع و ناله و فرياد در مصيبت مصيبت ديگر است، چون كه ثواب آن از دست مىرود. و اين بزرگترين مصيبت است.
و قال رسول اللَّه ٦: خير الرزق ما يكفى و خير الذكر ما يخفى و انّى اوصيكم بتقوى اللَّه و حسن النّظر لانفسكم و قلّة الغفلة عن معادكم و ابتياع ما يبقى بما يفنى و اعلموا انّها ايّام معدودة و الارزاق مقسومة و الآجال معلومة و الآخرة ابد لا امد له و اجل لا منتهى له و نعيم لا زوال له فاعرفوا ما تريدون و ما يراد بكم و اتركوا من الدّنيا ما يشغلكم عن الآخرة و احذروا حسرة المفرطين و ندامة المعترّين.
پيغمبر- ٦- فرمود: بهترين رزق آن است كه به قدر كفايت باشد. و بهترين ذكر آن است كه پنهان باشد. و من به شما وصيّت مىكنم به تقوى و ترس از خداى متعال. و نسبت به خودتان نظر خوب داشته باشيد، يعنى خير خود را بخواهيد و موجبات گرفتارى دنيا و آخرت را به خاطر هواى نفس و خواهشهاى حيوانى براى خود ايجاد نكنيد. و از معاد و جاى بازگشت خود كم غافل باشيد. و با چيزهاى فانى دنيا كه در دست شماست چيزهاى باقى آخرت را خريدارى نماييد. و بدانيد