و على العاقل ان يكون له ساعة يناجى فيها ربّه و ساعة يتفكر فيها صنع اللَّه و ساعة يحاسب فيها نفسه و ساعة يتخلّى فيها لحاجته من حلال و على العاقل ان لا يكون ساعيا الا في ثلاث تزوّد لمعاد و مرمّة لمعاش او لذّة غير محرّم و على العاقل ان يكون بصيرا بزمانه مقبلا على شأنه حافظا للسانه.

و بر شخص عاقل است كه بوده باشد براى او ساعتى كه در آن با خداى خود مناجات كند، و ساعتى كه در آن در مصنوعات خدا فكر كند و ساعتى كه در آن به حساب خود برسد، و ساعتى كه در آن خلوت كند و به حاجتهاى خود از راه حلال برسد. و بر عاقل است كه كوشش او نباشد مگر در سه چيز يا بهره‌بردارى براى معاد خود، يعنى انجام عبادات و خدمت به خلق يا اصلاح كردن امر معاش و لوازم زندگى خود و كسانى كه تحت سرپرستى او مى‌باشند يا لذّتى كه حرام نباشد. و بر عاقل است كه به زمان خود بينا باشد و شؤون و شخصيت خود را حفظ كند و زبان خود را حفظ و نگهدارى كند.

و في تورية موسى (ع) عجبت لمن ايقن بالموت كيف يفرح و لمن ايقن بالحساب كيف يذنب و لمن ايقن بالقدر كيف يحزن و لمن ايقن بالنّار كيف يضحك و لمن رأى تقلب الدّنيا بأهلها كيف يطمئنّ اليها و لمن ايقن بالجزاء كيف لا يعمل و لا عقل كالدين و لا ورع كالكفّ و لا حسب كحسن الخلق.

و در تورات موسى نوشته شده: عجب دارم از كسى كه يقين به مرگ دارد چگونه خوشنود است. و كسى كه يقين به حساب دارد