إرشاد القلوب ت طباطبایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٢٦٣ - باب شانزدهم در شرائط قيامت و هولها و وحشتهاى آن

باب شانزدهم در شرائط قيامت و هولها و وحشتهاى آن‌

قال اللَّه تعالى: فَهَلْ يَنْظُرُونَ إِلَّا السَّاعَةَ أَنْ تَأْتِيَهُمْ بَغْتَةً فَقَدْ جاءَ أَشْراطُها[١]:

آيا انتظار مى‌برند مگر قيامت را كه ناگهان بيايد آنها را پس به تحقيق شرائط و علامات آن آمد.

و قال تعالى: بَلِ السَّاعَةُ مَوْعِدُهُمْ وَ السَّاعَةُ أَدْهى‌ وَ أَمَرُّ[٢].

بلكه وعده‌گاه آنها قيامت و قيامت داهيه آن بزرگ و تلخ‌تر است.

و قال تعالى: وَ أَنَّ السَّاعَةَ آتِيَةٌ لا رَيْبَ فِيها[٣].

به درستى كه قيامت مى‌آيد شكى در آن نيست.

و خطب رسول اللَّه ٦ فقال‌: انّ اصدق الحديث كتاب اللَّه و افضل الهدى هدى اللَّه و شرّ الامور محدثاتها و كلّ بدعة ضلالة. فقام اليه رجل و قال: يا رسول اللَّه متى السّاعة؟ فقال ما المسئول باعلم بها من‌

[١] سوره محمد، آيه ١٨.

[٢] سوره قمر، آيه ٤٦.

[٣] سوره حج، آيه ٧.