مى‌كند در جايى كه قرآن به او دستور دهد بار خود را فرود مى‌آورد و جايى را كه او معين كند و منزل و مسكن مى‌سازد و هيچ خيرى را وانمى‌گذارد مگر اين كه آن را قصد مى‌كند و هيچ منزلت و مقامى نيست مگر اين كه قصد آن مى‌كند.

و قال- ٧‌- القرآن ظاهره انيق و باطنه عميق لا تفنى عجائبه و لا تنقضى غرائبه و لا تكشف الظّلمات الا به فتفكروا و انزجروا بقوله تعالى: وَ أَنْذِرْهُمْ يَوْمَ الْآزِفَةِ إِذِ الْقُلُوبُ لَدَى الْحَناجِرِ كاظِمِينَ ما لِلظَّالِمِينَ مِنْ حَمِيمٍ وَ لا شَفِيعٍ يُطاعُ‌

[١].

قرآن ظاهرش سبب تعجب عقلاست، چون معجزه‌اى است كه از اتيان به مثلش عاجزند و باطن او عميق است، يعنى كسى به باطن و حقايق او پى نبرده مگر آنهايى كه قرآن در خانواده آنها نازل شد، كه وجود مقدس محمد و آل او- صلوات اللَّه عليهم اجمعين- بوده باشند. امور عجيب و محيّر العقول آن تمام‌شدنى نيست، يعنى در هر عصر و زمانى مردم به هر مقام علمى و ادراك برسند در مقابل قرآن عاجزند. و چيزهاى عجيب و غريب او گذشتنى نيست، يعنى به مرور زمان قصّه‌ها و نقل‌هاى عجيب آن از بين نخواهد رفت.

هر كس در هر ظلمت و تاريكى گرفتار شود فقط قرآن سبب نجاتش از آن بلا و ظلمت است، يعنى راه نجاتى به غير آن نخواهد يافت.

پس فكر كنيد در قرآن و خود را با اين آيات كريمه از گناهان و معاصى باز داريد.

[١] سوره غافر، آيه ١٨.