گويا آنچه از كار دنيا انجام مى‌دهد بر او واجب است و آنچه از امور آخرت كه در آن سستى مى‌ورزد از او ساقط است. و اين در زمانى است كه سالم نمى‌ماند در آن مگر هر مؤمن گمنام كه اگر حضور پيدا كند شناخته نشود و اگر غائب و پنهان باشد كسى از او جستجو نكند. اينان چراغهاى هدايت‌اند و راهنماى بندگان. آنها اهل فساد و شايعه ساز نيستند، بلكه اينانند كه خدا درهاى رحمتش را به سوى آنها گشوده و به سبب آنها بلاها را دفع مى‌فرمايد. اى مردم زود باشد بيايد بر شما زمانى كه اسلام براى شما كافى باشد چنانچه آنچه در ظرف است او را كافى است يعنى حقايق اسلام به نحوى ظاهر شود كه ديگر احتياج به غير آن نباشد. اى مردم خداى متعال شما را از عذاب حميم جهنم پناه داد و عذاب را سبب امتحان شما قرار نداده. چنانچه فرموده: به تحقيق كه در اين علاماتى است گر چه ما آنها را مبتلا كنيم.

مخفى نماند كه الفاظ اين خطبه‌هاى شريف در متن كتاب خيلى مغلوط بود لذا اين خطبه آخر را از كتاب نهج البلاغه نقل مى‌كنم و خطبه‌هاى گذشته را تا حدّى اصلاح كردم چنانچه غلطى ملاحظه شد به اصل آن مراجعه بشود (مترجم).

و قال على ٧ في خطبة اخرى تجرى هذا المجرى‌: الا و انّ الدنيا قد تصرّمت و آذنت بانقضاء و تنكر معروفها و ادبرت حذّاء فهى تحفز بالفناء سكّانها و تحدو بالموت جيرانها و قد امر منها ما كان حلوا و كدر منها ما كان صفوا فلم يبق منها الّا سملة كسملة الإداوة او جرعة كجرعة المقلة لو