تذكر و لا تنسى المعاد و لا تكن‌		كانك في الدّنيا مخلّى و مخرج‌
فلا بدّ من بيت انقطاع و وحشة		و ان غرّك البيت الانيق المدائح‌

بعض ديگر گفته: متذكر باش و معاد را فراموش مكن و مانند كسى نباش كه در دنيا رها شده و مهار گسيخته باشد پس ناچار بايد رفت در خانه‌اى كه از همه دوستان منقطع است و وحشتناك مى‌باشد و گر چه خانه مزيّن و مورد پسند دنيا تو را مغرور كرده است.

و وجد على بعض القبور مكتوبة هذه الأبيات:

تزوّد من الدنيا فانك لا تبقى‌		و خذ صفوها لما صفت و دع الزلقا
و لا تأمننّ الدّهر انى امنته‌		فلم يبق لى خلّا و لم يرع لى حقا
قتلت صناديد الملوك فلم ادع‌		عدوّا و لم امهل على ظنّة خلقا
و اخليت دار الملك من كل بارع‌		فشرّدتهم غربا و مزّقتهم شرقا
فلما بلغت النجم عزّا و رفعة		و صارت رقاب الخلق اجمع لى رقّا
رمانى الرّدى رميا فاخمد جمرتى‌		فها انا ذا في حفرتى مفردا ملقى‌
فافسدت دنيائى و دينى جهالة		فما ذا الّذى منّى بمصرعة اشقى‌

بر بعض قبور اين اشعار يافته شد كه مضمون آن چنين است: از دنيا توشه بردار پس به درستى كه تو باقى نخواهى ماند. و از چيزهاى نيكى كه در اختيار تو است نتيجه بگير، و واگذار لغزشها را. و به روزگار اطمينان نداشته باش كه من به آن اطمينان كردم پس نه دوستى براى من باقى ماند و نه حقّى مراعات شد.

سلاطين بزرگ را كشتم پس هيچ دشمنى را وانگذاشتم و خلقى را