و اينها كه اين بى‌بضاعت در اينجا روايت كرده‌ام همه‌اش روايات صحيحه و معتبره است، اگر يك مقدار توسعه بدهم آنها كه در اخبار داود وارد شده است و آنها كه در مناجات خمسة عشر هست و آنها كه در مناجات الحاقى دعاى عرفه كه سيّد قدس سرّه در «اقبال» و علّامه قدس سرّه در «مزار» روايت كرده ذكر نمايم، تنها اينها از حدّ تواتر زيادتر است.

و در حديث نماز روايت كرده، در فقره قرائت مى‌فرمايد: ترقّى مى‌كند به هرآيه‌اى درجه‌اى از فلان و فلان. إلى أن قال: و درجة من نور ربّ العزّة.

[ «و درجه‌اى از نور ربّ العزّه.»]

و در حديث ملاقات مؤمن در «مستدرك» از مجموعه شهيد نقلا از كتاب «انوار» لأبى علىّ بن محمّد بن همّام روايت كرده تا آنجا كه مى‌فرمايد:

أشهدكم عبادى بأنّى أكرمه بالنّظر إلى نورى و جلالى و كبريائى!

[ «گواه مى‌گيرم شما را اى بندگان من به اينكه من او را گواه مى‌دارم به‌واسطه نظر نمودنش به نور من و جلال من و كبريايى من!»]

و در حديث ثواب جهاد در «تهذيب» روايت كرده است در حديثى كه مى‌شمارد در خصال سبعه را كه براى شهيد هست، تا اينكه مى‌فرمايد:

السّابع أن ينظر فى وجه اللّه، و إنّها لراحة لكلّ نبىّ و شهيد.[١]

[ «هفتم خصلت آن است كه او نظر مى‌كند به وجه خدا و آن نظره به سوى خدا راحت است براى هرنبىّ و هرشهيد.»]

[١] -« تهذيب الأحكام»، ج ٦، ص ١٢٢.