إنّ العبد إذا صلّى و سجد سجدة الشّكر فتح الرّبّ تعالى الحجاب بينه و بين الملائكة، فيقول: يا ملائكتى! انظروا إلى عبدى؛ أدّى فريضتى و أتمّ عهدى ثمّ سجد لى شكرا على ما أنعمت به عليه!

ملائكتى! ما ذا له؟!

فتقول الملائكة: يا ربّنا رحمتك! ثمّ يقول الرّبّ تعالى: ثمّ ماذا؟! فتقول الملائكة: يا ربّنا كفاية مهمّه! فيقول الرّبّ: ثمّ ماذا؟! فلا يبقى شى‌ء من الخير إلّا قالته الملائكة. فيقول اللّه تعالى: يا ملائكتى! ثمّ ماذا!

فيقول الملائكة: يا ربّنا لا علم لنا!

فيقول اللّه تعالى: لأشكرنّه كما شكرنى، و أقبل عليه بفضلى و أريه وجهى![١]

[ «بنده خدا هنگامى كه نماز بگزارد و سجده شكر به‌جا آورد، خداوند حجاب مابين وى و فرشتگان را برمى‌دارد و مى‌فرمايد: اى فرشتگان من! نظر كنيد به بنده من كه فريضه مرا ادا كرده است و عهد مرا تمام نموده است و سپس براى من سجده شكر در برابر آن نعمتى كه به وى داده‌ام به‌جا آورده است.

اى فرشتگان من! پاداش وى چه چيز مى‌باشد؟!

[١] - همان مصدر، ج ٢، ص ١١٠ و« من لا يحضره الفقيه» نشر مكتبة الصدوق، ج ١، ص ٣٣٤.