رساله لقاء الله به ضميمه رساله لقاء الله امام خمينى - ملكى تبريزى، میرزا جواد - الصفحة ٢٢٠ - تازيانه سلوك

فِيها وَ هُمْ فِيها لا يُبْخَسُونَ\* أُولئِكَ الَّذِينَ لَيْسَ لَهُمْ فِي الْآخِرَةِ إِلَّا النَّارُ.[١]

ولو فرض لهم عمل خير يوف إليهم في حياتهم الدّنيا أو ينقص بقدره من عذابهم في الآخرة.

[خداوند متعال مى‌فرمايد: «كسانى كه زندگى دنيا و زيور آن را بخواهند [جزاى‌] كارهايشان را در آنجا كه به طور كامل به آنان مى‌دهيم و به آنان در آنجا كم داده نخواهد شد. اينان كسانى هستند كه در آخرت جز آتش برايشان نخواهد بود.»[٢]

و اگر فرض شود كه داراى عمل نيكى در زندگى دنيوى باشند در همين دنيا به پاداش آن مى‌رسند و به همان نسبت از عذاب آخرتشان كم مى‌شود.]

و بالجملة؛ انّ الانسان لمّا خلق ابتداء من هذه الأرض فان بقى فيها بعد ما خلق فيه الروح و العقل و استأنس بها و ألف لذّاتها كان ممّن‌ أَخْلَدَ إِلَى الْأَرْضِ‌ فيوم القيامة ملتحق بالسّجّين.

و ان خلص منها بعد ذلك بمعنى أن تحقّق بآثار العقل و الروح و صار جسدا عقلانيا و هيكلا نورانيا فيوم القيامة يرتقى إلى أعلى علّيين‌

[و خلاصه اينكه؛ همانا انسان در آغاز آفرينش، از همين زمين آفريده شد پس اگر بعد از آفرينش روح و عقل در او و مأنوس شدنش با دنيا و الفت او با لذّت‌هاى آن، باز هم در اين عالم طبيعت باقى بماند از كسانى خواهد بود كه «خلود و توجّه كاملشان به زمين و دنيا است.»[٣]

[١] - سوره هود( ١١)، آيه ١٥.

[٢] - سوره هود( ١١)، آيه ١٥.

[٣] - سوره اعراف( ٧)، آيه ١٧٦.