پس چنين كسى روز رستاخيز به سجّين و دوزخ ملحق خواهد شد و اگر اين شخص بعد از خلقت روح و عقل، توانست از زمين و عالم طبيعت رها شود، به اين معنا كه آثار عقل و روح در او تحقّق يابد و يك جسد عقلانى و هيكل نورانى گردد، در روز قيامت به اعلا عليين صعود خواهد كرد]

و بعبارة و ضحى خلق اللّه الانسان في أول ما خلق من سلالة من طين و بقى مدّة في صورة السّلالة و النّطفة و العلقة و المضغة و العظم و اللّحم ثمّ أعطاه الحياة و بقى حيّا إلى أن وهبه قوّة الحركة و البطش و بقى على ذلك حتّى وهبه قوّة التميز بين النافع و الضارّ فأراد النافع و كره الضار.

[و به عبارت روشن‌تر: خداوند متعال در آغاز آفرينش، انسان را از عصاره‌اى از گل آفريد و مدّتى در همين صورت و شكل نطفه و علقه و مضغه و استخوان و گوشت باقى گذاشت، سپس به او حيات ارزانى فرمود و مدّتى را در همين مرحله سپرى كرد تا اينكه به او قدرت حركت و حمله بخشيد و باز در همين مرحله مدّتى را گذراند تا اينكه به انسان قوه تميز عنايت فرمود تا به‌وسيله آن امور نافع و سودمند را از امور مضرّ و زيان‌بخش تشخيص دهد و براى همين بود كه به امور سودمند علاقه‌مند شد و امور زيان‌بخش را ناخوش داشت.

فان اتبع ارادته لارادة اللّه جلّ جلاله فى جميع حركاته و سكناته و لم يبق له ارادة مخالفة لأرادته تعالى فهذا مقام الرضا و هذا الشخص دائما يكون في الجنّة و لهم فيها ما يشائون و لذلك كان اسم خازن الجنّة الرضوان.

پس اگر اين انسان در خواسته‌هاى خود تابع خواسته الهى- جلّ جلاله-