چهل مجلس (اقبالنامه) - علاء الدوله سمنانى؛ حقیقت، عبد الرفیع - الصفحة ١٤٥ - بخش دوم متن چهل مجلس شيخ علاء الدوله سمنانى
خواهد پيوست. در افق مولود تجلى كند و بعد از آن به ديگر مولود ابتدا كند. همچنانكه هرگاه كه تجلى كند از معادن نبات خواهد پيوست و در صورت و جان كه افق معادن است تجلى كند، و هرگاه كه از نبات حيوان خواهد پيوست، در صورت نخل تجلى كند كه افق نباتاتست و هرگاه كه از نبات حيوان با انسان خواهند پيوست در صورت فرس كه افق حيوانست تجلى كند، و بعد از آن در صورت انسان تجلى كند، صورت بر افق انسان نباشد در صورت صاحب تجلى باشد و سالك را مذلت بدتر و باخطرتر ازين نباشد كه حق تعالى بر وى تجلى كند هم در صورت او، چنانكه غير از خود كسى ديگر نهبيند، و هرچند كه خود را بيند و كل موجودات مخاطر خود بيند، و «سبحانى ما اعظم شأنى»، و «انا الحق»، و «ليس فى جبتى غير اللّه»[١] همه درين مقاماند و بيشترى اوليا را مزلة الاقدام در تجلى صورى بودى، تا چنين جرأتها نمودهاند، و حكما را مزلة الاقدام در تجلى معنوى بوده كه روى از متابعت انبياء : گردانيدهاند، و هلاك شده. چون اوليا به بركت متابعت نبى صلواة اللّه عليه و سلم محفوظاند، در حالت افاقه توبه كردهاند، لا جرم حق تعالى ايشان را از مزلة الاقدام تجليات صورى و نورى و معنوى عبور داده است و به تشريف تجليات ذوقى رسانيده و از مزلة الاقدام برهانيده و سزاوار نعيم مقيم گردانيده و حكما چون خود را [از][٢] انبياء مستغنى دانستهاند در آن ضلالت بماندهاند، در عذاب جاودانى گرفتار شدند.
اما آنكه گفت رأيت ربى جالسا على كرسيه.»
اين خود واقعه مبتديان سلوك باشد. چون سالكان به سلوك مشغول شوند و به خلاف نفس قدم[٣] زدن آغاز كنند، سلطان هوا كه بر
[١] - در نسخه( هو اللّه) آمده است.
[٢] - ما برافزوديم.
[٣] - در نسخه( قديم) قياسى نگاشته شد.