چهل مجلس (اقبالنامه) - علاء الدوله سمنانى؛ حقیقت، عبد الرفیع - الصفحة ١٧ - شيخ علاء الدوله سمنانى
بسيار مشتاق بود به اندازهاى كه از اداء نماز باز مىماند. در اثر كثرت كار مجال به ياد آوردن ورقى از خواندههاى خود را نداشت. ملازمت او در دستگاه سلطنت ايلخانان مغول مدت ده سال يعنى از سال ٦٧٤ تا سال ٦٨٣ به طول انجاميد، يعنى بعد از اباقا خان در دستگاه ارغون خان همچنان ادامه يافت.
حمد اللّه مستوفى كه معاصر شيخ علاء الدوله سمنانى بوده مىنويسد:
(در عهد ارغون خان عمل پيشه بود) يعنى در مشاغل دولتى روزگار مىگذرانيد و همين سخن را ديگران و از آن جمله خواند مير و دولتشاه تكرار كردهاند.
به طورى كه از مطالب مندرج در چهل مجلس و نوشتههاى شيخ از جمله در كتاب العروة برمىآيد و برخى از مورخان نيز آن را تأييد كردهاند شيخ علاء الدوله سمنانى در يكى از سفرهاى ارغون خان به منظور جنگ با سلطان احمد تكودار كه در نزديكى قزوين اتفاق افتاد، (٦٨٣ هجرى) از همراهان و ملازمان ارغون خان بود.
در حين وقوع جنگ جذبهاى از جذبههاى حق به شيخ وارد آمد و ناگاه قبا و كلاه و سلاح دولتى را به يك سو افكند و خرقه صلاح پوشيد و به توبه و عبادت و رياضت پرداخت. كم خفت، كم خورد.
كم گفت و هر شب قضاء نماز ده روزه مىگذاشت و پنج آيت قرآن مجيد همىآموخت و ياد مىگرفت و در پرستش يزدان پرواى پرستارى سلطانش نماند تا اينكه به سال ٦٨٥ هجرى نالان شد و به اجازت ارغون خان به سمنان آمد و در بيست و شش سالگى به تحصيل دانش و تهذيب اخلاق و طلب سلوك همت گماشت.
نحو را ظاهرا از كتاب مفصل زمخشرى و كافيه ابن حاجب نزد دانائى به نام سيد اخفش و حديث را از كتاب صحيح مسلم نزد دائى