چهل مجلس (اقبالنامه) - علاء الدوله سمنانى؛ حقیقت، عبد الرفیع - الصفحة ١١٨ - بخش دوم متن چهل مجلس شيخ علاء الدوله سمنانى
مردى بايد كه هر گامى كه در طريقت راست رفته باشد صد گام در برابر رفته باشد، چه بىره فراوان و باراه اندكيست اگر بىراهه را نداند كسى كه از راه دور افتاده باشد او را چگونه باراه تواند آورد؟! و البته كسى كه بىراهه را نداند براهبرى مسلمانان او را مشغول نبايد شد. اما اين ساعت جهان پربدعت شد و حرامخواران مبتدع خود را به لباس مردان پوشيدهاند و اضلال را ارشاد نام نهادهاند. اگر كسى اين قدر مىكند كه مسلمانان را از ارادت شيطان نگاه مىدارد و به ذكر خداوند تعالى و حلال خوردن مىفرمايد، چه بهتر ازين باشد، خداش خير دهاد.
ديگر اخى على مصرى سؤال كرد كه نشر زمان و طى حروف و آنچه ازين انواع گفتهاند چونست؟- فرمود كه همه هست و مرا تحقيق شده و با حكما بحثها افتاده و در معراج رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلم، و ايشان ملزم شدهاند بعون اللّه تعالى و در اين معنى اصل آنست كه بدانى كه حق تعالى جوهر مادهيى را كه اصل اجسام خواهد بود قابل آفريده، چنانچه هرگونه كه خواهد و به هرچه فرمايد قبول كند. پس همچنان كه موم در دست نخلبند چگونه منقاد است كه به هر صورت و شكل كه مىخواهد قبول مىكند، جمله اشيا در تحت تصرف و قدرت حق همچنان منقاد است. بلكه آن انقياد خود كاملتر بود. چه آوردهاند: مثال براى تفهيم خلق است، نمىبينى كه آتش را چون امر كرد چگونه از خاصيت خود بازايستاد و ابراهيم ٧ را نسوخت، و آب را چون امر شد چگونه به جهت موسى ٧ ترك اغراق كرد و آهن در دست داود ٧ چگونه نرم شد و ناقه صالح ٧ از كوه بيرون آمد كه در سنگ هيچ