چهل مجلس (اقبالنامه) - علاء الدوله سمنانى؛ حقیقت، عبد الرفیع - الصفحة ١٥٤ - بخش دوم متن چهل مجلس شيخ علاء الدوله سمنانى
بودم و بر سر شاخ آن درخت سه انار بار آورده هر يك سبويى، گفتم:
اين چيست؟- گفتند: بخور اين انارها را.- من دست دراز كردم و هر سه انار را فرود آوردم و بخوردم، چون انارها[١] خورده شد، باطن خود را از محبت مصطفى صلى اللّه عليه و سلم چنان پريافتم كه هم در غيب گوشه مصلى خود را برداشته بودم و به اشتياق خاك مدينه به دندان همىكندم و بعد از آن از آن ورطه خلاص يافتم به فضل اللّه تعالى.
ديگر فرمود كه شيخ سعد الدين حموى در معانى حروف گفته است كه: ولايت از نبوت بالاترست و او از اينجا در اين غلط افتاده است كه مىگويد: و او ولايت قايم به الف الوهيت است و نور نبوت هم قايم به (واو) و (لام) است. پس واو ولايت به حضرت الوهيت اقرب بود از نون نبوت. و چون اقرب بود افضل باشد و حق تعالى در هرچه آفريده است در آن معنى است مطابق واقع. پس اصل كلام كه حروف مقطعات است هر آينه مطابق واقع باشد و معنى اين (واو) و (نون) اينست كه تقرير رفت. پس بايد كه مطابق اين باشد كه ولايت از نبوت افضل است. من مىگويم: راست است كه هرچه هست آن را معنى حقيقى مطابق واقع است، اما مىبايد كه معنى آن را مطابق واقع دريابند و بيان توانند كرد. معنى واو و نون چنين نيست كه تو بيان مىكنى، آن واو كه قايم به الف الوهيت است، واو ولايت نيست و آن واو مفتوح است و فرق است ميان واو مفتوح و واو مكسور و واو مفتوح [از][٢] آنست [كه][٣] به الف الوهيت قائل است و نبى استفاضت
[١] - در نسخه:( انارها را) قياسا برنگاشته شد.
[٢] - ما برافزوديم.
[٣] - ما برافزوديم.